Al weer jaren geleden vroeg iemand mij tijdens een loopbaanbegeleidingtraject: “waarom word je geen uitvaartleidster?” Ik vond dat toen een tamelijk opmerkelijk idee, maar hoe meer ik mij in dit idee verdiepte, hoe meer ik ging ervaren dat dit beroep goed bij mij paste. In andere beroepen leerde ik luisteren, organiseren en handelen. Ik vond en vind het zeer belangrijk om naar een wezenlijke vorm en inhoud voor een uitvaart te zoeken en ook zie ik nog steeds de vraag naar persoonlijke rituelen toenemen. Dus deed ik behalve de opleiding voor uitvaartleider ook de post hbo opleiding “ritueel begeleiden bij uitvaarten”. De combinatie van deze 2 beroepen bevalt mij goed.

Mijn benadering
Altijd pols ik of nabestaanden willen helpen bij welk deel van de uitvaart dan ook en ik steun hen daarin. Vaak willen mensen veel of zelfs alles zelf doen. Dan bespreken we alle wensen; ik geef mogelijkheden aan en help bij het maken van keuzes. Vervolgens zorg ik dat alles goed georganiseerd is en blijf op de achtergrond aanwezig, klaar om in te springen als dat nodig is. Meestal is het een opluchting als men hoort dat je veel of alles zelf mag doen en soms worden keuzes gemakkelijker als ik zeg dat de wet voorschrijft dat de uitvaart moet worden uitgevoerd in de geest van de overledene.

De dagen na het overlijden bied ik mijn kennis aan, maar zeker ook tijd, aandacht en zorg. De beloning voor mijn werk zie ik in het vertrouwen dat mensen mij schenken. Dat vertrouwen vind ik het grootste geschenk.

Clara Bonthond